امسال ازون سال های پر از ناراحتی و اتفاق های سختی بود که خیلی وقت ها واکنش مسئولین، این اتفاق ها رو برامون طنز می کرد.

مثلا یه مسئولی می گفت برای حل مشکل آلودگی هوا باید دعا کنیم بارون بیاد….یکی از برف اومدن غافلگیر می شد…یکی زلزله رو مینداخت گردن دولت قبل و خلاصه همه با هم تلاش می کردن که ملت در عین ناراحتی، سوژه خنده شون رو از دست ندن.

اما آیا درسته که همیشه دنبال مقصر بود ؟ اینکه هواپیما سقوط کنه و ما بخوایم یک فرد! (نه یک ایراد ریشه ای) رو به عنوان مقصر به مردم معرفی کنیم و نهایتا از اون ارگان اخراجش کنیم که مشکلات رو حل نمی کنه!

توی هر مشکلی چه در سطح کشور و چه درسطح شرکت ها و کارآفرینی، یکی از مهم ترین سموم همینه ! که شما به جای پیدا کردن ریشه ی مشکل و حل اون، دنبال مقصر بگردی تا سریع افکار عمومی رو آروم کنی و مردم خوش و خرم منتظر سوژه بعدی بشینن و این ریشه ای که خشکانده نشده همینطور می مونه و رشد می کنه و مشکلات بعدی هی میان و میان…

شاید باید از مسئولین مهربون و مدبرمون بخوایم که آقا ما نمی خوایم هی این مدیر و اون مدیر رو برامون قربونی کنید، ما می خوایم بهمون توضیح بدید که چکاری کردید که دفعه بعدی وجود نداشته باشه…

 

ارادتمند

مازیار شاهسون پور

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *